Het is maar nét hoe je het kunt of wilt zien (of “cadeautje van het Universum”).

Ik heb er een poosje over gesudderd of ik dit met jullie zou delen. Persoonlijk vond en vind ik het een hele mooie ervaring en geniet ik er nog iedere dag van, maar je zou het ook vergezocht kunnen noemen. Uiteindelijk is dat ook helemaal oké en dus ga ik er voor. Als je mee kunt genieten en het welllicht je ogen een beetje opent voor een andere manier van kijken, is het winst.

Een aantal weken terug was ik nét weer in mijn auto gestapt, die aan de zijkant van de weg geparkeerd stond. Klaar om weg te rijden.

Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en zag een auto aankomen. Deze auto reed zó ver naar rechts en was al zó dichtbij, dat een klap onvermijdelijk was. En hij kwam ook. Met een pats werd diezelfde achteruitkijkspiegel naar achteren getikt en viel het glas in gruzelementen.
Blijkbaar was de aandacht van de chauffeur echt ergens anders, want die reed gewoon door.
Toeterend en met m’n lichten seinend in volle vaart erachteraan. En een stuk verder informatie uitgewisseld om één en ander goed af te kunnen handelen. Mijn dierbare Xantia heeft al wat leeftijd en dus zou het zoeken worden naar een nieuwe spiegel.

Omdat in mijn realiteit toeval niet bestaat, ontkwam ik er niet aan, me af en toe af te vragen wat ik van deze ervaring ‘moest’ maken.

Een aantal dagen later stelde ik de chauffeur via sms op de hoogte van de stand van zaken. Tijdens het gesprek had ik zijn voornaam niet verstaan, omdat hij niet Nederlands is, met een accent sprak en het gesprek in het Engels gevoerd werd. Dus had ik alleen z’n achternaam genoteerd.
Via m’n telefoon kwam nu ook zijn voornaam in beeld: Surender. Weliswaar één ‘r’ tekort, maar bij mij kwam die naam enorm binnen: Surrender = overgave. Voor mij een actueel onderwerp.

En weer die vraag: “wat heeft dit alles mij te vertellen?”
Gevolgd door het antwoord, via een stem in mijn ‘hoofd’: “don’t look back, Hetty. Just surrender!”

Alles wat in het ‘verleden’ heeft plaatsgevonden, is oud nieuws. De enige reden dat ik vergelijkbare ervaringen in mijn ‘heden’ heb, is als ik dat verleden op de een of andere manier aandacht blijf geven. Of als ik blijf functioneren of reageren zoals ik in het verleden deed.

Vooruit kijken. Wat wil ik, waar wil ik heen. Dán kan ik andere ervaringen krijgen.
En wat voor mij geldt, geldt ook voor jou!

spiegel

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *