Blessurepijn en EFT

Onlangs had ik weer een hele mooie ervaring wat je met EFT kunt doen voor fysieke pijn als je er op een andere manier naar kunt kijken,

Voor hoeveel mensen is pijn niet iets waarmee ze dénken, of te horen krijgen, dat ze er maar mee moeten leren leven? Persoonlijk zie ik dat toch anders en dus… heb ik ook andere ervaringen. Per slot van rekening creëer je ook hierin je eigen realiteit. Uiteraard kunnen we heel blij zijn met pijn als signaalfunctie. Door de pijn weten we dat iets niet is zoals het zou moeten zijn. Maar hoe lang die pijn blijft is een ander verhaal.

Ik mocht met iemand werken die op hoog niveau aan wedstrijdsport doet en dus zo ongeveer dagelijks met een trainer werkt om z’n prestaties te verbeteren.

Hij vertelde me, dat hij al zo’n 10 jaar een kapotte schouder had omdat hij andere bewegingen moest maken van zijn toenmalige trainer. Bepaalde bewegingen resulteerden in een afknellend bloedvat. Ik heb toen doorgevraagd om de emoties die daarbij zaten helder te krijgen. Vervolgens zijn we daar op gaan eft-en en tot zijn verbijstering kon hij nu minutenlang de houding aannemen die al die jaren onmogelijk was. Dit vroeg om opheldering.

Die uitleg kregen we. Ik nu ook, helderder dan voorheen. Het boeiende voor mij is ook altijd dat als ik aan het ‘werk’ ben, ik in een andere energie zit. Dan denk ik niet na over wat ik zeg. Die woorden zijn geïnspireerd en dit was weer zo’n pareltje waar ik zelf ook heel blij van werd: als we iets doen waarmee we ons lichaam pijn bezorgen, dan denken we dat de pijn komt doordat we vallen, ons stoten, snijden, verstappen of wat dan ook, maar zo zit het eigenlijk niet. De pijn wordt veeleer veroorzaakt door de emoties die erbij vrijkomen. Hoe lang de pijn blijft heeft ook te maken met de mate waarin we onze ‘negatieve’ emoties vasthouden. Goedbeschouwd is die pijn ook niets anders dan een ‘cadeautje van het Universum’. Het laat ons weten dat er emoties zijn die we beter los zouden kunnen laten.

In bovenstaand voorbeeld gaf de cliënt o.a. aan dat hij heel kwaad was op de trainer. Na het eft-en daarop kon hij in zichzelf waarnemen dat hij eigenlijk kwaad was op zichzelf. Hij had heel goed geweten dat die andere techniek niet goed was, maar door de volharding van de trainer was hij overstag gegaan. In plaats van naar zijn eigen Wijsheid (en lichaam) te luisteren had hij de ‘wijsheid’ van een ander voorrang gegeven. Ook daarop ge-eft-d. En z’n lichaam reageerde direct!

Nog een mooi voorbeeld: lang geleden viel mijn dochter van het paard. Dit schrok ergens van. Ze kwam bij me, helemaal beurs en geschaafd aan een zijkant én geschrokken.

Eerst zijn we gaan eft-en op de pijn. Dat had geen effect. Pas toen ik doorvroeg naar de omstandigheden, de situatie, haar reacties en dáár affirmaties op maakte, werd de pijn heel snel minder.

Zo heb ik nog legio voorbeelden, maar deze leken me sprekend genoeg.

Kortom….. EFT kun je gebruiken op ALLES!

Facebooktwitterpinterestlinkedinmail

2 gedachten over “Blessurepijn en EFT

  1. muriel

    Vraagje,
    Als je vb migraine hebt moet je dan zoeken nr de emotie ? Ook al weet je nt wat die pijn veroorzaakt is het wel moeilijk. Is het altijd nodig om op de negat emotie te kloppen ? Pijn dus komt voort v een psychische klacht . Bedankt vr je antwoord. Zelf heb ik last v groot orientatieprobleem en geraak er nt v af. Ik kan juist de emoties frustraties, angst, kwaadheid op het probleem benoemen maar werkt nt voldoende
    Mvg
    Muriel

    1. Hetty van der Well Bericht auteur

      Hallo Muriel,

      Migraine heeft maar al te vaak te maken met onderdrukte woede. Zou je je daar iets bij voor kunnen stellen?
      Je kunt wel eft-en op de emoties, maar als een emotie fysiek is geworden, geeft dat juist aan dat die zo ver weggestopt is dat je er niet zomaar bij kunt. Die migraine zou je kunnen zien als vermijdingsstrategie. En die heb je niet voor niets. Tegelijk is het een seintje om je bewust te maken, dat je iets dwars zit.
      Je geeft aan dat je een oriëntatieprobleem hebt. Als ik dat zou vertalen, dan is er dus iets (ik weet natuurlijk niets dus moet het globaal houden) dat wellicht te pijnlijk/onaangenaam is voor jou om te voelen, waardoor je -als het ware- weg bent bij jeZelf?
      Uiteraard moet ieder mens de dingen in zichzelf zélf opruimen, maar soms is juist een liefdevol duwtje in de rug, van iemand die met een open blik buiten jouw situatie staat, nodig om voorbij zo’n vermijdingsstrategie of een overlevingsmechanisme te komen. Zodat je daarna zelf weer verder kunt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *